حرص نخورید. ناراحتی را نبلعید. همانطور که از خوردن غذای مانده و فاسد پرهیز
می کنید از جذب کردن و بلعیدن حرف های مفت و مزخرف پرهیز کنید. نگذارید حرف
هایی که به نظر خودتان صحیح نمی آید و چرند است، ذهن تان را خراب کند و باعث
شود که دچار تهوع فکری شوید.
اگر دلخورید بیان کنید. اگر می ترسید ترس تان را به زبان بیاورید.اگر عصبانی
هستید عصبانیت تان را نشان دهید. گریه دارید؟ گریه کنید. مفاهیمی مثل خویشتن
داری و سکوت و بردباری را بگذارید کنار. ناراحتی ها را باید ابراز کرد
و گرنه بعدها می شود کابوس. می شود تیک عصبی. تنگی نفس. خارشِ تن. می شود
دسیسهچینی و بهانه جویی. ناخن و لب جویدن و تند تند پاها را تکان دادن.
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط بهزاد مهدی خانی در چهارشنبه دوازدهم مرداد 1390 و ساعت
12:3 بعد از ظهر |
